Podatki w Hiszpanii
W 2024 roku Polacy kupili ponad 4,2 tys. nieruchomości w Hiszpanii. Ładna pogoda przez niemal cały rok i bezpieczeństwo sprawiają, że zainteresowanie nieruchomościami w tej części Europy nie słabnie. Warto jednak pamiętać, że wraz z posiadaniem domu czy mieszkania w Hiszpanii zyskujemy nie tylko pewne przywileje, ale i obowiązki - w tym również podatkowe. W związku z tym poniżej prezentujemy charakterystykę systemu podatkowego, w tym podatki w Hiszpanii płacone przez rezydentów i nierezydentów.
System podatkowy w Hiszpanii - podstawowe informacje
Hiszpania to kraj o zdecentralizowanej strukturze. Dzieli się na 17 wspólnot autonomicznych oraz dwa autonomiczne miasta: Ceutę i Melillę (oba miasta znajdują się na terytorium Maroka). Poszczególne regiony różnią się zakresem autonomii, jednak mają szerokie kompetencje ustawodawcze i wykonawcze. Wspólnoty autonomiczne mogą m.in. zmieniać niektóre stawki podatku, o czym mówi ustawa 8/1980 z dnia 22 września o finansowaniu wspólnot autonomicznych. Oznacza to, że wysokość podatku zależy od miejsca zamieszkania lub regionu, w którym znajduje się nieruchomość. Nad poprawnym rozliczaniem podatków czuwa hiszpański Urząd Podatkowy – Agencia Tributaria.
Jakie podatki obowiązują w Hiszpanii?
W hiszpańskim systemie podatkowym występują podatki pośrednie i bezpośrednie. W podatku bezpośrednim rzeczywisty ciężar ekonomiczny spoczywa na podatniku (np. podatek dochodowy od osób fizycznych), natomiast w podatku pośrednim koszt przerzucany jest na inny podmiot (np. podatek od towarów i usług). Do podstawowych podatków w Hiszpanii należą m.in.:
-
podatek dochodowy od osób fizycznych - Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas (IRPF);
-
podatek dochodowy od osób niebędących rezydentami - Impuesto sobre la Renta de No Residentes (IRNR);
-
podatek dochodowy od osób prawnych - Impuesto sobre Sociedades (IS);
-
podatek od wartości dodanej (VAT) - Impuesto sobre el Valor Añadido (IVA);
-
podatek od przeniesienia własności i opłata skarbowa - Impuesto sobre Transmisiones Patrimoniales y Actos Jurídicos Documentados (ITP i AJD);
-
podatek od nieruchomości - Impuesto sobre Bienes Inmuebles (IBI);
-
podatek od majątku - Impuesto sobre el Patrimonio (IP);
-
podatek od wzrostu wartości gruntu - Plusvalia Municipal.
Podatek dochodowy od osób fizycznych (IRPF)
Podatek dochodowy to podatek bezpośredni, który rozliczają osoby fizyczne osiągające dochody z różnych źródeł - pracy najemnej, własnej działalności gospodarczej, kapitału, majątku ruchomego i nieruchomości. Do obliczenia podatku stosuje się progi podatkowe, przy czym stawki są progresywne. Oznacza to, że im wyższy dochód, tym wyższa stawka podatku. Ponadto należy pamiętać, że stawki podatku dochodowego różnią się w zależności od rodzaju dochodów. Ogólna podstawa opodatkowania dotyczy osób deklarujących m.in. dochody z tytułu zatrudnienia. Podatek dochodowy składa się ze stawki państwowej i regionalnej.
Podatek dochodowy - stawka regionalna
Podatek IRPF jest częściowo przekazywany wspólnotom autonomicznym, dlatego łączna stawka podatku składa się ze stawki państwowej oraz regionalnej. Co ważne, wspólnoty autonomiczne mogą stosować własne stawki i progi podatkowe. W rezultacie wysokość podatku zależy od miejsca zamieszkania. Najniższe stawki podatku dochodowego obowiązują we Wspólnocie Madrytu, a najwyższe w Katalonii.
Podatek dochodowy = stawka państwowa + stawka regionalna
Dla przykładu, skala podatkowa dla mieszkańców Andaluzji prezentuje się następująco:
Przykład: przy rocznym wynagrodzeniu w wysokości 20 000 euro ogólna stawka podatku dochodowego dla mieszkańców Andaluzji będzie wynosić 24% (12% stawki państwowej + 12% stawki regionalnej). Stawka ta nie odnosi się do całej kwoty, a jedynie do nadwyżki przekraczającej I próg podatkowy.
Ulgi i kwoty wolne od podatku
Podatnik ma prawo odliczyć od dochodu przysługujące mu ulgi i odliczenia (np. z tytułu mobilności geograficznej). Uzyskany wynik to dochód podlegający opodatkowaniu zgodnie ze skalą. Należy jednak pamiętać, że w Hiszpanii obowiązuje kwota wolna od podatku (mínimo personal y familiar), która służy do zaspokojenia podstawowych potrzeb osobistych i rodzinnych. Minimalna wolna od podatku wynosi 5550 euro, niezależnie od tego, czy podatnik rozlicza się indywidualnie, czy wspólnie z małżonkiem. W zależności od wieku oraz sytuacji rodzinnej i osobistej kwota wolna od podatku może być wyższa.
Podatek dochodowy od nierezydentów (IRNR)
W hiszpańskim systemie podatkowym występuje również specjalny podatek dochodowy dla osób niebędących rezydentami. Zadeklarowania wymagają między innymi dochody uzyskane z działalności gospodarczej, posiadania nieruchomości, emerytury oraz dochody z nieruchomości (sprzedaż lub wynajem). Jeżeli dochód podlega opodatkowaniu u źródła w Hiszpanii, podatek zapłacony hiszpańskiemu urzędowi skarbowemu przez hiszpańskiego płatnika co do zasady eliminuje konieczność składania przez nierezydenta dodatkowego zeznania podatkowego lub dokonywania dalszych płatności na rzecz fiskusa.
Stawka podatku dochodowego dla osób niebędących rezydentami wynosi:
-
19% - mieszkańcy Unii Europejskiej, Islandii, Norwegii i Liechtensteinu
-
24% - mieszkańcy państw trzecich.
Podatek dochodowy od nierezydentów dotyczy osób:
-
przebywających na terenie Hiszpanii nie dłużej niż 183 dni (liczą się wszystkie dni, nie tylko następujące kolejno po sobie);
-
które nie mają istotnych interesów osobistych w Hiszpanii (np. małżonka i dzieci mieszkających na stałe w Hiszpanii);
-
które nie mają istotnych interesów gospodarczych w Hiszpanii (np. działalności osiągającej przychody w Hiszpanii).
Podatek od dochodu przypisanego
Nierezydenci, którzy posiadają nieruchomość w Hiszpanii na własny użytek, mają obowiązek zadeklarowania tzw. dochodu przypisanego (renta imputada). Podatek w wysokości 19% lub 24% nalicza się od podstawy, która wynosi 2% lub 1,1% wartości katastralnej nieruchomości podanej na potwierdzeniu wpłaty podatku od nieruchomości IBI. Deklarację na formularzu Modelo 210 należy złożyć do końca roku następującego po roku, w którym naliczono podatek (tj. do 31 grudnia).
Podatek dochodowy z tytułu wynajmu nieruchomości
Osoby niebędące rezydentami rozliczają również przychody osiągane z wynajmu nieruchomości. Opodatkowaniu podlega czynsz otrzymany od najemców, przy czym w zależności od miejsca zamieszkania należy zastosować stawkę podatku 19% lub 24%. Deklarację (Modelo 210) można składać co kwartał lub raz w roku. Podatek płaci się od dochodu, czyli przychodu pomniejszonego o koszty jego uzyskania, w tym na przykład:
-
opłaty wspólnotowe,
-
podatek od nieruchomości (IBI),
-
odsetki od kredytu hipotecznego,
-
koszty remontu,
-
opłaty za media.
Uwaga: odliczenia kosztów mogą dokonywać tylko obywatele UE/EOG, natomiast osoby z państw trzecich płacą podatek od przychodu brutto.
Podatek dochodowy z tytułu sprzedaży nieruchomości
Podatek od nierezydentów (IRNR) obowiązuje również w przypadku sprzedaży nieruchomości przez osobę niebędącą rezydentem podatkowym w Hiszpanii. Stawkę podatku w wysokości 19% lub 24% nalicza się od zysku, czyli różnicy pomiędzy ceną nabycia nieruchomości a ceną jej sprzedaży. Przy sprzedaży nieruchomości kupujący pobiera dodatkowo 3% kwoty sprzedaży (retención) na poczet podatku dochodowego. Jeżeli kwota ta jest wyższa niż rzeczywisty podatek, wówczas sprzedający może ubiegać się o zwrot nadpłaty.
Aby obniżyć podstawę opodatkowania, można odliczyć od kwoty sprzedaży koszty związane z zakupem, posiadaniem lub sprzedażą nieruchomości, w tym na przykład:
-
podatki,
-
opłaty notarialne,
-
koszty dużych remontów,
-
prowizje dla agencji nieruchomości.
Podatek dochodowy od osób prawnych (IS)
Osoby prawne będące rezydentami podatkowymi w Hiszpanii mają obowiązek corocznego deklarowania przychodów - niezależnie od tego, czy osiągnęły zysk czy stratę. Podatek dochodowy od osób prawnych dotyczy między innymi:
-
korporacji,
-
fundacji i stowarzyszeń,
-
spółek prawa handlowego,
-
spółek cywilnych o celu komercyjnym.
Obowiązek rozliczenia podatku IS mają również niektóre podmioty niemające osobowości prawnej, w tym na przykład fundusze inwestycyjne i emerytalne.
Obciążenie podatkowe można zmniejszyć poprzez odliczenia, które mają zachęcić przedsiębiorcę do pewnych zachowań (np. tworzenia nowych miejsc pracy, inwestowania w działalność badawczo-rozwojową, inwestowania w produkcje filmowe). Ponadto w systemie podatkowym w Hiszpanii występują ulgi dla małych firm oraz specjalne strefy z preferencyjnymi warunkami dla przedsiębiorców (Wyspy Kanaryjskie).
Podatek od wartości dodanej (IVA)
Podatek od wartości dodanej (VAT = IVA) to podatek pośredni. Jego odprowadzaniem zajmują się przedsiębiorcy, jednak podatek ten realnie obciąża nabywców towarów i usług. Podstawowa stawka podatku VAT w Hiszpanii wynosi 21%, jednak w przypadku niektórych produktów i usług obowiązuje stawka 10% lub 4%. Na przykład leki i podstawowe produkty spożywcze (chleb, mleko, sery, jaja, oliwa z oliwek) są objęte stawką 4%, a dla zakupu mieszkań oraz usług hotelarskich i gastronomicznych stosuje się stawkę 10%.
W miastach Ceuta i Melilla zamiast podatku IVA obowiązuje podatek od produkcji, usług i importu (Producción, los Servicios y la Importación - IPSI). Z kolei na Wyspach Kanaryjskich stosuje się podatek pośredni Impuesto General Indirecto Canario (IGIC), którego ogólna stawka wynosi 7%.
Podatek od przeniesienia własności (ITP) i opłata od udokumentowanych czynności prawnych (AJD)
Podatek od przeniesienia własności (ITP) wymaga samodzielnego złożenia deklaracji w przypadku odpłatnego przeniesienia własności ruchomości lub nieruchomości, stanowiących majątek osób fizycznych lub prawnych. Podatek ITP obowiązuje również przy ustanowieniu praw rzeczowych, pożyczek, gwarancji, dzierżaw, emerytur i koncesji administracyjnych. Co do zasady, podatek ten nie występuje w transakcjach dokonywanych w ramach działalności gospodarczej. Na przykład zakup nieruchomości z rynku wtórnego będzie obciążony podatkiem ITP, natomiast przy zakupie mieszkania od dewelopera nabywca płaci podatek IVA (10%).
Ponadto przy zakupie nieruchomości oraz innych czynnościach prawnych wymagających udokumentowania aktem notarialnym naliczana jest opłata skarbowa AJD (actos jurídicos documentados). Wysokość opłaty zależy od wartości transakcji oraz wspólnoty autonomicznej, ponieważ każdy region ma prawo do zastosowania własnej stawki. Podczas gdy stawki ITP wahają się od 6% do 13%, stawki AJD wynoszą od 0,5% do 1,5%. Najniższe stawki podatku ITP występują m.in. w Madrycie i Andaluzji, natomiast najwyższe w Walencji i Katalonii.
Podatek od nieruchomości (IBI)
Każdy właściciel domu lub mieszkania w Hiszpanii musi opłacać podatek od nieruchomości (IBI). Jest to podatek lokalny, którego wysokość zależy od wartości katastralnej nieruchomości oraz stawki stosowanej w danej gminie. Wartość katastralna ustalana jest przez Generalną Dyrekcję Katastru (Dirección General del Catastro) co dziesięć lat lub częściej, jeżeli istnieją przesłanki do weryfikacji wyceny. Natomiast stawkę i terminy płatności wyznacza gmina (Ayuntamiento). Co do zasady stawki podatku nie mogą przekraczać wartości podanych w ustawie regulującej finanse lokalne (0,4% - 1,1% dla nieruchomości miejskich oraz 0,3% - 0,9% dla nieruchomości wiejskich) jednak w niektórych sytuacjach gmina może zastosować wyższą stawkę.
Podatek od majątku (IP)
Podatek od majątku naliczany jest od wartości netto majątku osób fizycznych. Podstawę do opodatkowania stanowi wartość aktywów i praw po odliczeniu opłat i obciążeń oraz zobowiązań z nimi związanych. Obowiązek deklarowania posiadanego majątku dotyczy osób:
-
mających stałe miejsce zamieszkania na terenie Hiszpanii, niezależnie od miejsca, z którym związane są posiadane aktywa lub prawa;
-
nierezydentów, którzy posiadają majątek lub prawa na terenie Hiszpanii.
Niektóre aktywa i prawa są zwolnione z podatku od majątku, jak na przykład główne miejsce zamieszkania podatnika do wartości 300 000 euro. Ponadto deklaracji nie muszą składać osoby, w przypadku których podstawa do opodatkowania nie przekracza kwoty wolnej od podatku (700 000 euro). Należy jednak pamiętać, że wspólnoty autonomiczne mają dużą swobodę w kształtowaniu podatku od majątku, ponieważ mogą samodzielnie ustalać:
-
kwotę wolną od podatku,
-
progi podatkowe i stawki podatku,
-
dodatkowe ulgi i bonifikaty.
Podatek od wzrostu wartości gruntu
Plusvalía municipal (a właściwie Incremento de Valor de los Terrenos de Naturaleza Urbana - IIVTNU) to lokalny podatek od wzrostu wartości gruntu, który pobierany jest przy zmianie właściciela nieruchomości. Przeniesienie własności może nastąpić w wyniku sprzedaży, spadku lub darowizny. Podatek pobiera gmina, w której znajduje się nieruchomość. Jego wartość oblicza się na podstawie wartości katastralnej, przy czym stawkę podatku ustala gmina. Podatek nie obowiązuje przy sprzedaży ze stratą (bez realnego wzrostu wartości gruntu). Przy sprzedaży podatek co do zasady obciąża sprzedającego, jednak w przypadku nierezydentów odpowiedzialność odprowadzenia daniny może zostać przeniesiona na kupującego.
Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)
Czym jest IBI w Hiszpanii i czy to to samo co podatek katastralny (SUMA)?
Tak, w praktyce to to samo. IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles) to oficjalna nazwa fundamentalnego, lokalnego podatku od nieruchomości w Hiszpanii. Jest on bezpośrednim odpowiednikiem polskiego podatku od nieruchomości.
Określenie "podatek katastralny" jest potoczną nazwą, która wzięła się stąd, że podstawą do jego obliczenia jest wartość katastralna nieruchomości (valor catastral). Natomiast SUMA to nie jest nazwa podatku, a nazwa urzędu (Suma Gestión Tributaria), który zajmuje się pobieraniem wielu lokalnych podatków, w tym IBI, na terenie prowincji Alicante. W innych regionach mogą to robić bezpośrednio urzędy miast (Ayuntamiento) lub inne lokalne agencje.
W Espaytax rozumiemy te regionalne różnice. Niezależnie od tego, jak nazywa się podatek lub urząd w Twojej lokalizacji, zapewniamy, że Twoje zobowiązania z tytułu IBI zostaną prawidłowo i terminowo uregulowane.
Ile wynosi IBI i kiedy muszę zapłacić?
Wysokość podatku IBI jest zmienna i zależy od dwóch czynników: wartości katastralnej Twojej nieruchomości oraz stawki podatkowej uchwalonej przez lokalną gminę. Zazwyczaj stawki te mieszczą się w przedziale od 0,4% do 1,3% wartości katastralnej rocznie. Pamiętaj, że wartość katastralna to wartość urzędowa, która jest zazwyczaj znacznie niższa niż cena rynkowa.
Terminy płatności nie są jednolite dla całej Hiszpanii. Każda gmina (Ayuntamiento) ustala własny harmonogram. Najczęściej jest to jeden lub dwa okresy w roku, np. między wrześniem a listopadem. Przekroczenie terminu dobrowolnej wpłaty (periodo voluntario) skutkuje naliczeniem odsetek za zwłokę (recargos).
Nie musisz śledzić tych terminów samodzielnie. W Espaytax bierzemy to na siebie. Monitorujemy kalendarz podatkowy dla Twojej konkretnej lokalizacji, informujemy Cię z wyprzedzeniem o nadchodzącej płatności i pomagamy ją zrealizować, chroniąc Cię przed dodatkowymi kosztami.
IRNR i Model 210: jak rozliczyć najem jako nierezydent?
Przychody z wynajmu nieruchomości w Hiszpanii jako nierezydent musisz rozliczać kwartalnie, składając deklarację IRNR za pomocą formularza Model 210. To Twój podstawowy obowiązek wobec hiszpańskiego urzędu skarbowego (Agencia Tributaria). Można go również zadeklarować raz w roku, do 20 stycznia następnego roku. Jeśli np. deklarujesz dochody za rok podatkowy 2025, masz czas do 20 stycznia 2026 roku.
Stawka podatku zależy od Twojej rezydencji podatkowej:
-
19% dla rezydentów UE/EOG (w tym Polski): Podatek naliczany jest od dochodu netto, co oznacza, że od przychodu możesz odliczyć koszty związane z najmem (np. opłaty wspólnotowe, IBI, odsetki od kredytu, koszty remontów, rachunki za media).
-
24% dla rezydentów spoza UE/EOG: Podatek naliczany jest od przychodu brutto, bez możliwości odliczania kosztów.
Nasza usługa to więcej niż tylko wypełnienie formularza. W Espaytax analizujemy Twoje przychody i koszty, aby zmaksymalizować możliwe odliczenia i legalnie obniżyć Twój podatek. Składamy deklaracje w Twoim imieniu w ustawowych terminach, zapewniając pełną zgodność z przepisami.
Czy muszę płacić podatek w Hiszpanii, jeśli nie wynajmuję mieszkania?
Tak, i jest to kluczowy obowiązek, o którym wielu właścicieli zapomina. Jeśli posiadasz nieruchomość w Hiszpanii i nie jest ona Twoim głównym miejscem zamieszkania ani nie jest wynajmowana, hiszpańskie prawo zakłada, że uzyskujesz z niej korzyść (tzw. dochód imputowany, po hiszpańsku imputación de renta inmobiliaria). Jest to swego rodzaju "fikcyjny" dochód z tytułu samego prawa do korzystania z lokalu.
Ten podatek również rozlicza się za pomocą deklaracji IRNR (Model 210). Robi się to raz w roku, do 31 grudnia roku następującego po roku podatkowym. Podstawą opodatkowania jest niewielki procent wartości katastralnej, a stawka dla obywateli UE wynosi 19%.
To obowiązek, którego zignorowanie może prowadzić do kontroli i kar. W Espaytax co roku przygotowujemy i składamy tę deklarację dla naszych klientów, zapewniając im pełen spokój i bezpieczeństwo prawne.
Co oznacza zasada 183 dni w kontekście rezydencji podatkowej?
Zasada 183 dni to fundamentalna reguła określająca status rezydencji podatkowej. Jeśli przebywasz na terytorium Hiszpanii przez więcej niż 183 dni w ciągu roku kalendarzowego, hiszpański urząd skarbowy uzna Cię za hiszpańskiego rezydenta podatkowego.
Ma to ogromne konsekwencje:
-
Jako nierezydent (poniżej 183 dni): Płacisz w Hiszpanii podatek IRNR tylko od dochodów uzyskanych w Hiszpanii.
-
Jako rezydent (powyżej 183 dni): Masz obowiązek rozliczania w Hiszpanii wszystkich swoich światowych dochodów (również tych z Polski) za pomocą hiszpańskiego PIT, czyli IRPF.
Ustalenie rezydencji jest kluczowe dla prawidłowego opodatkowania. W Espaytax pomożemy Ci przeanalizować Twoją sytuację i określić właściwy status podatkowy, aby uniknąć problemów z podwójnym opodatkowaniem i zapewnić zgodność z przepisami.
Czy mogę zapłacić IBI online i gdzie znaleźć numer referencyjny?
Tak, większość gmin w Hiszpanii umożliwia płatność podatku IBI przez internet, co jest najwygodniejszą opcją. Aby dokonać płatności online, najczęściej potrzebujesz numeru referencyjnego (Referencia), który jest unikalnym kodem identyfikującym Twoje zobowiązanie.
Numer ten znajdziesz na oficjalnym powiadomieniu o płatności (carta de pago lub aviso de pago), które gmina wysyła pocztą. Można go również znaleźć logując się na portal podatkowy danej gminy, co często wymaga hiszpańskiego certyfikatu cyfrowego.
Jeśli nawigacja po hiszpańskojęzycznych stronach urzędów jest dla Ciebie wyzwaniem, jesteśmy po to, by pomóc.Zlokalizujemy potrzebne dane, uzyskamy dokumenty do płatności i przeprowadzimy Cię przez cały proces lub dokonamy płatności w Twoim imieniu.
Jakie są różnice w IBI między Andaluzją, Walencją i Madrytem?
Podatek IBI jest podatkiem lokalnym, co oznacza, że nie ma jednolitych stawek ani terminów dla całej Hiszpanii.Kluczowe różnice między regionami takimi jak Andaluzja, Wspólnota Walencka czy Madryt wynikają z autonomii lokalnych władz.
-
Stawki podatkowe: Każda gmina ustala własne stawki procentowe, dlatego IBI za podobne mieszkanie w Marbelli (Andaluzja) może być inne niż w Walencji czy Madrycie.
-
Harmonogram płatności: Terminy dobrowolnej wpłaty mogą się znacznie różnić. W jednej gminie może to być wiosna, w innej jesień.
-
Ulgi i bonifikaty: Niektóre gminy oferują zniżki, np. za zainstalowanie paneli słonecznych czy dla rodzin wielodzietnych.
W Espaytax znamy te lokalne specyfiki. Nie musisz samodzielnie analizować przepisów dla Twojej nieruchomości. Zajmiemy się tym za Ciebie, zapewniając, że wszystkie płatności i formalności zostaną dopełnione zgodnie z lokalnymi wymogami.
Sprzedaż nieruchomości w Hiszpanii przez Polaka: jaka stawka podatku?
Sprzedając nieruchomość w Hiszpanii, musisz zapłacić podatek od zysków kapitałowych (w Hiszpanii jest to część podatku IRNR). Zysk ten to różnica między ceną sprzedaży a ceną zakupu, powiększoną o koszty z nim związane.
Dla nierezydentów z Unii Europejskiej (w tym z Polski) stawka podatku od zysków kapitałowych wynosi 19%.
Co ważne, podstawę opodatkowania można obniżyć, odliczając od ceny sprzedaży udokumentowane koszty, takie jak:
-
Koszty poniesione przy zakupie (opłaty notarialne, podatki).
-
Koszty znaczących remontów i modernizacji, które podniosły wartość nieruchomości.
-
Koszty związane ze sprzedażą (np. prowizja agencji nieruchomości).
Prawidłowe rozliczenie sprzedaży jest kluczowe, aby nie zapłacić wyższego podatku niż to konieczne. W Espaytax kompleksowo zajmiemy się Twoim rozliczeniem, dbając o uwzględnienie wszystkich możliwych odliczeń i dopełnienie formalności w urzędzie skarbowym.
Czy obsługujecie rozliczenia po polsku i w imieniu klienta?
Tak, to fundament naszej działalności. Nasza usługa jest stworzona od podstaw dla polskich klientów. Oznacza to, że:
-
Cała komunikacja (e-maile, telefony, konsultacje) odbywa się w języku polskim.
-
Wyjaśniamy skomplikowane przepisy w prosty i zrozumiały sposób, bez branżowego żargonu.
-
Działamy w Twoim imieniu jako Twój oficjalny przedstawiciel podatkowy przed hiszpańskimi urzędami. Po udzieleniu nam pełnomocnictwa, bierzemy na siebie kontakt z urzędami, składanie deklaracji (np. Model 210) i monitorowanie płatności IBI.
Dzięki nam masz pewność, że Twoje sprawy podatkowe w Hiszpanii są w rękach profesjonalistów, a Ty nie musisz martwić się barierą językową ani formalnościami.
Jakie dokumenty są potrzebne do rozliczeń IBI/IRNR?
Z nami rozliczenie podatków w Hiszpanii jest niezwykle proste. Zapomnij o gromadzeniu i wysyłaniu dokumentów – nasz cały proces opiera się na jednym, intuicyjnym formularzu online.
Wystarczy, że go wypełnisz, a my zajmiemy się całą resztą.
W formularzu poprosimy Cię o podanie kluczowych informacji, które z łatwością znajdziesz w swoich dokumentach:
-
Dane osobowe i numer NIE.
-
Informacje o nieruchomości: takie jak cena zakupu (z aktu notarialnego) i numer katastralny (z ostatniego rachunku za podatek IBI).
-
W przypadku wynajmu: proste zestawienie przychodów i kosztów.
To wszystko! Po wysłaniu formularza nasz zespół przejmuje sprawę. Koniec z papierkową robotą – upraszczamy podatki do minimum.
Chcesz mieszkać w Hiszpanii?
Płać mniej podatków, niż myślisz.
Przeprowadzka do Hiszpanii nie musi oznaczać wysokich podatków. W rzeczywistości hiszpańskie prawo oferuje legalne i bardzo korzystne rozwiązania podatkowe dla osób pracujących zdalnie oraz przedsiębiorców spoza Hiszpanii.
Korzystny reżim podatkowy dla osób przyjeżdżających do Hiszpanii
Hiszpania wprowadziła specjalny system — tzw. “Prawo Beckhama” — stworzony, by przyciągać międzynarodowych profesjonalistów. Dzięki niemu możesz:
Płacić stałą stawkę 24% od dochodów z pracy w Hiszpanii, zamiast progresywnych stawek sięgających 47%.
Nie płacić podatków od dochodów i majątku za granicą — dywidend, odsetek, nieruchomości czy inwestycji.
Uniknąć obowiązku składania deklaracji o majątku zagranicznym (formularz 720).
Reżim obowiązuje przez 6 lat, umożliwiając życie w Hiszpanii z przywilejami podatkowymi nierezydenta.
Dwie ścieżki dla Ciebie
Ścieżka Przedsiębiorcy
Chcesz założyć firmę w Hiszpanii?
Zostań jej administratorem i skorzystaj z reżimu “Prawa Beckhama”. To idealne rozwiązanie, jeśli planujesz rozwijać nowy projekt lub aktywnie zarządzać swoimi inwestycjami w Hiszpanii.
Ścieżka Zdalnego Profesjonalisty
Pracujesz zdalnie dla klientów lub firm spoza Hiszpanii?
To opcja stworzona dla Ciebie. Sprawdza się doskonale w przypadku konsultantów, prawników, programistów czy specjalistów IT, których praca nie zależy od lokalizacji.
Dlaczego warto?
Hiszpania to nie tylko słońce, styl życia i kultura — to także przyjazny system podatkowy dla obcokrajowców.
Z odpowiednim doradztwem możesz:
Chronić swój majątek
Zoptymalizować podatki
Cieszyć się życiem w Hiszpanii z pełnym spokojem finansowym
